អត្ថបទព័ត៌មានស្តីសុខភាព
ក្រោមប្រធានបទ “ផលអវិជ្ជមាន នៃការញៀនបច្ចេកវិទ្យាមកលើសុខភាពផ្លូវចិត្ត”
អត្ថបទដកស្រង់ដោយ : មុំ ស៊ីដារ៉ា
#MJQE#AmericanInterconSchool
 
បច្ចុប្បន្ននេះ បច្ចេកវិទ្យាបានរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយបុគ្គលម្នាក់ៗពឹងផ្អែកលើវាសម្រាប់ការទំនាក់ទំនងក្នុងបរិបទផ្សេងៗ រួមទាំងកន្លែងធ្វើការ ថ្នាក់រៀន សាលារៀន ការស្រាវជ្រាវ ការកម្សាន្ត និងអាជីវកម្ម។ បច្ចេកវិទ្យាពិតជាមានប្រយោជន៍ដល់សង្គម។ យ៉ាងណាក៏ដោយ គុណវិបត្តិជាច្រើនត្រូវបានបុគ្គលម្នាក់ៗមើលរំលងជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាផលអវិជ្ចមានមួយចំនួន នៃការញៀនបច្ចេកវិទ្យាមកលើសុខភាពផ្លូវចិត្ត៖
 
១. ផលប៉ះពាល់សុខភាព :
ការស្រាវជ្រាវដែលធ្វើឡើងដោយអង្គការសុខភាពពិភពលោកបង្ហាញថា ក្មេងជំទង់ទូទាំងពិភពលោក ដែលមានអាយុពី១០ ដល់ ១៩ឆ្នាំ កំពុងជួបប្រទះបញ្ហាសុខភាពសំខាន់ៗចំនួនបី៖ ជំងឺថប់បារម្ភ (ប្រហែល ៣.៦ភាគរយសម្រាប់អាយុពី១០ ដល់ ១៤ឆ្នាំ និងប្រហែល ៤.៩ភាគរយសម្រាប់អាយុពី ១៥ ដល់ ១៩ឆ្នាំ) ជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត (ប្រហែល ១.១ភាគរយសម្រាប់អាយុពី​ ១០ ដល់ ១៤ឆ្នាំ និងប្រហែល ២.៨ ភាគរយសម្រាប់អាយុពី ១៥ ដល់ ១៩ឆ្នាំ) និង ADHD (ជំងឺខ្វះការយកចិត្តទុកដាក់ហួសប្រមាណ) (ប្រហែល ៣.១ភាគរយសម្រាប់អាយុពី ១០ ដល់១៤ឆ្នាំ និងប្រហែល ២.០ ភាគរយសម្រាប់អាយុពី ១៥ ដល់ ១៩ឆ្នាំ)។ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ឈិត សុផល ប្រធាននាយកដ្ឋានសុខភាពផ្លូវចិត្ត និងការប្រើប្រាស់សារធាតុញៀន នៃក្រសួងសុខាភិបាល បានថ្លែងថា ការប្រើប្រាស់អ៊ីនធឺណិតច្រើនពេកអាចនាំឱ្យមានការកើនឡើង ៦៧ដងនៃលទ្ធភាពនៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត ការកើនឡើង ៤៧ដងនៃជំងឺថប់បារម្ភ និងការកើនឡើង ២៣ដងនៃជំងឺ ADHD បើប្រៀបធៀបទៅនឹងជំងឺដទៃទៀត។ ផលវិបាកធ្ងន់ធ្ងរសម្រាប់បុគ្គលរួមមាន ការថប់បារម្ភ បញ្ហាសុខភាពផ្លូវចិត្ត ការគេងមិនលក់ និងការលំបាកក្នុងការផ្តោតអារម្មណ៍។ ការប្រើប្រាស់កាន់តែច្រើននៅពេលយប់មានន័យថា បុគ្គលត្រូវបានប៉ះពាល់នឹងពន្លឺរយៈពេលយូរជាជាងភាពងងឹត ដែលបណ្តាលឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរសរីរវិទ្យា។ ផលវិបាកនៃបច្ចេកវិទ្យានេះអាចនាំឱ្យមានផលវិបាកផ្សេងៗ ជាពិសេសប៉ះពាល់ដល់ទិដ្ឋភាពរាងកាយ អារម្មណ៍ និងអាកប្បកិរិយា។ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត បានគូសបញ្ជាក់ពីផលប៉ះពាល់រាងកាយ ដោយកត់សម្គាល់ថា ការស្រាវជ្រាវបានបង្ហាញថា ការប៉ះពាល់នឹងពន្លឺអេក្រង់ផ្លាស់ប្តូរសារធាតុគីមីមេឡាតូនីននៅក្នុងភ្នែកមនុស្ស ដែលនាំឱ្យមានការគេងមិនលក់។ ទាក់ទងនឹងផលប៉ះពាល់អារម្មណ៍ បុគ្គលអាចជួបប្រទះនឹងការប្រែប្រួលអារម្មណ៍ ជួបប្រទះនឹងកំហឹង និងការផ្តោតអារម្មណ៍ដែលអាចនាំឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងឆាប់រហ័សនៃស្ថានភាពអារម្មណ៍របស់ពួកគេ។
 
២. ដំណោះស្រាយ និងការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា :
ដើម្បីកាត់បន្ថយ និងចៀសវាងផលរំខានទាំងឡាយយើងត្រូវកែទម្លាប់មិនល្អមួយចំនួន៖
ទី១. កុំអនុញ្ញាតឱ្យកូនតូច ចាប់ផ្ដើមលេងទូរស័ព្ទ ឬផេបប្លេត តាំងពីក្មេងពេក។  យោងតាមអ្នកជំនាញផ្នែកចិត្តសាស្ត្រ អ្នកព្យាបាលសុខភាពផ្លូវចិត្ត បានបង្ហាញពីបទពិសោធផ្ទាល់ខ្លួនថា «ធ្លាប់បង្កកំហុសនេះដែរ កាលពីកូនរបស់គាត់នៅតូច ហើយអ្នកកំពុងអានក៏ប្រហែលជា បាននិងកំពុងប្រព្រឹត្តិកំហុសនេះដែរ ប៉ុន្តែវាមិនយឺតពេលនោះទេ ក្នុងការបញ្ឈប់សកម្មភាពនេះ។ ចំណែក អ្នកដែលទើបនឹងមានកូន អាចរៀនសូត្រពីកំហុស និងបទពិសោធរបស់យើង ដោយមិនអនុញ្ញាតឱ្យ កូនលេងទូរសព្ទ។ »
ទី២. អ្នកអាណាព្យាបាលត្រូវមានចំណេះដឹង ថាតើកូនរបស់ខ្លួនមានអាយុប៉ុណ្ណា ទើបសក្ដិសមនឹងប្រើប្រាស់ ហើយគួរមានវិធីសាស្ត្រនិយាយជាមួយកូនបែបណា ដើម្បីឱ្យពួកគាត់ជាកូនកុំទាររំអុក ឬក៏ការប្រើប្រាស់នោះមានកំណត់។
ទី៣. ការមានវិន័យពិតជាសំខាន់ ទាំងវិន័យចំពោះខ្លួនឯង កូនចៅ និងសមាជិកគ្រួសារ ព្រោះកូនមិនអាចឈប់មើលទូរសព្ទបានទេ ប្រសិនបើម្ដាយឪពុក ឬយាយតា និងអ្នកមើលថែទាំគាត់ នៅតែមើលច្រើន។
ទី៤. ការដែលឱ្យកូនមើលទូរសព្ទមិនមែនជាកត្តាជំរុញ ដែលធ្វើឱ្យកូនញ៉ាំបាយច្រើននោះទេ កូនរបស់យើងនៅតែអាចញ៉ាំបាយបានបើទោះជាគ្មានស្គ្រីនទូរសព្ទនៅពីមុខក៏ដោយ។ ម្នាក់ៗត្រូវចាប់ផ្តើមបង្កើត និងរក្សាទម្លាប់ល្អ។
 
ការកែទម្លាប់មិនល្អ និងការឈប់ប្រើទូរសព្ទយូរម៉ោង និងមុនគេងអាចជួយអ្នកទាំងអស់គ្នាទទួលបានអារម្មណ៍ល្អ និងសុខភាពល្អ ជាពិសេសពេលវេលាដ៏មានគុណភាពជាមួយកូនៗរបស់អ្នកពិតជាសំខាន់។ ការបង្កើតវិន័យក្នុងគ្រួសារដោយមិនប្រើប្រាស់ទូរសព្ទ ឬថេបប្លេត ហើយត្រូវដាក់ឱ្យឆ្ងាយពីកន្ថែងគេង។ អ្នកអាចបង្កើតទម្លាប់ល្អៗដូចជា ការអានសៀវភៅសម្រាប់កូនៗរបស់អ្នក ហើយអនុវត្តទាំងអស់គ្នានោះអ្នកនឹងមិនមានពាក្យថាសោកស្តាយចំពោះសុខភាពខ្លួនឯង និងកូនៗជាទីស្រឡាញ់របស់អ្នកឡើយ៕