អត្ថបទព័ត៌មានស្តីពីការអប់រំ

ក្រោមប្រធានបទ “ការអប់រំដោយអហិង្សាទាមទារការអត់ធ្មត់”

អត្ថបទដកស្រង់ដោយ : អ៊ុន ច័ន្ទនិមល

#MJQE #AmericanInterconSchool

ការអប់រំដោយអហិង្សា គឺជាវិធីសាស្ត្របណ្តុះបណ្តាលដែលផ្អែកលើការគោរព សេចក្តីថ្លៃថ្នូរ និងការយោគយល់គ្នា។ ការអះអាងថាវា "ទាមទារការអត់ធ្មត់" គឺត្រឹមត្រូវបំផុត ព្រោះវាជាដំណើរការផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិត និងឥរិយាបថដែលមិនអាចកើតឡើងភ្លាមៗបានទេ។ នេះជាហេតុផលសំខាន់ៗដែលការអប់រំដោយអហិង្សាត្រូវការការអត់ធ្មត់ខ្ពស់៖

១. ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ខ្លួនឯង :

មុននឹងអាចអប់រំអ្នកដទៃដោយសន្តិវិធី អ្នកអប់រំ (ឪពុកម្តាយ ឬគ្រូ) ត្រូវចេះទប់ទល់នឹងកំហឹង និងសម្ពាធ របស់ខ្លួនឯងជាមុនសិន។ ការអត់ធ្មត់ជួយឱ្យយើងមិនប្រើពាក្យសម្តីអសុរោះ ឬហិង្សាពេលក្មេងធ្វើខុស។

២. ការរង់ចាំការផ្លាស់ប្តូរ :

ការប្រើហិង្សា (ដូចជាការវាយ ឬជេរ) អាចបញ្ឈប់កំហុសបានភ្លាមៗ ប៉ុន្តែវាបង្កប់ដោយភាពភ័យខ្លាច មិនមែនជាការរៀនសូត្រឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ការពន្យល់ដោយហេតុផលត្រូវការពេលវេលាដើម្បីឱ្យក្មេងយល់ និងកែប្រែដោយស្ម័គ្រចិត្ត។

៣. ការកសាងទំនុកចិត្ត :

ទំនាក់ទំនងល្អជាគ្រឹះនៃការអប់រំ ការអត់ធ្មត់ក្នុងការស្ដាប់ និងការយល់ចិត្ត ជួយកសាងទំនុកចិត្តរវាងអ្នករៀន និងអ្នកបង្រៀន ដែលធ្វើឱ្យការអប់រំមានប្រសិទ្ធភាពយូរអង្វែង។

៤. ការបង្រៀនតាមរយៈគំរូ :

នៅពេលអ្នកអប់រំប្រើភាពអត់ធ្មត់ ពួកគេកំពុងបង្ហាញជាគំរូដល់ក្មេងនូវរបៀបដោះស្រាយបញ្ហាដោយ សន្តិវិធី។ បើចង់ឱ្យក្មេងអត់ធ្មត់ យើងត្រូវបង្ហាញភាពអត់ធ្មត់ដាក់ពួកគេជាមុន។

សរុបរួមមក : ការអប់រំដោយអហិង្សាមិនមែនជាការបណ្ដោយតាមចិត្តនោះទេ ប៉ុន្តែជាការប្រើវិន័យដោយក្ដីស្រឡាញ់។ ទោះបីវាប្រើពេលយូរ និងហត់នឿយជាងការប្រើហិង្សា ប៉ុន្តែវាផ្ដល់លទ្ធផលជាមនុស្សដែលមានសុខភាពផ្លូវចិត្តល្អ និងមានសីលធម៌ខ្ពស់ក្នុងសង្គម៕